واقعاْ چرا صدای ما تئاتری ها رو کسی نمی شنوه؟ چرا هنرمندان باید ازهمه چیز محروم باشند چرا باید همیشه مظلوم و ساکت یه جا یشینیم چرا زمانی که میگن روز جهانی تئاتر مسئولان میرن یه ۸ صفحه کاغذ مینویسن و میان میخونن؟؟؟
روز جهانی تئاتر یعنی تقدیر و تشکر از تئاتری هایی که در اون سال زحمت کشیدن و باعث بزرگ شدن نام هرمزگان در کشورمون شدن . پس این ها کجاست؟؟؟ میگن بودجه نداریم ما نمی خوایم همین یه سکه رو هم به بچه های تئاتری بدین فقط و فقط می خوایم اسمشون رو ببرین و بگین فلانی توی فلان شهر اول شد. هرمزگان استعداد های تئاتر های بسیاری دارد ولی متاسفانه به جای اینکه رشد کنن دارن سیر نزولی رو طی می کنن همه دارن از تئاتر زده میشن مردم ما تئاتر می خوان و چه بهتر اینکه ما بتونیم در سالگرد تئاتر که با حضور هم استانی های عزیزمان که از شهرهای میناب،قشم ، هرمز، رودان،لنگه و شهرهای دیگه تشریف اوردن یک نمایش زیبا رو از بزرگان تئاتر استان : استاد عطایی ،قویدل ، و پشتکوهی عزیز ببینیم نه اینکه بیایم فیلمی از محمد نوری زاد رو ببینیم 
چرا کسی اسمی از حسن سبحانی رو نبرد که ۱۵ هزار نفر جمعیت رو به میدان نمایش اورد واقعاْ این رویداد ها در کشور یک استثنا است این حرف رو مدیر کل بعد از اجرا گفتن چرا حالا نمی گن؟؟ چرا توی جشن تئاتر ازش هیچ تقدیر و تشکری نشد ؟؟ چرا گروه صدف با کسب انتخاب اول از دید تماشاگران وصاحب نظران درجشنواره بین المللی فجر نباید حتی کوچکترین یادی از اون ها بشه؟؟
این حرکت از بچه های تئاتر کار کوچکی بود برای تحقق نام تئاتر و امیدواریم دیگر این حرکات را مشاهده نکنیم بتونیم همچنان باعث بلند کردن نام تئاتر در استان شویم البته با کمک و همدلی همه مسئولان
در یک کلام خلاصه میکنم برای تئاتر استان متاسفم
|
+| نوشته شده توسط
موروک گلمپا در
|
